sie 11

Antologia „Conan i inni”

5/5 - (1 vote)

Antologia "Conan i inni" - okładkaAutorzy: Carter Lin, De Camp Lyon Sprague, Howard Robert E., Kuttner Henry, Zelazny Roger

Tytuł oryginału: Black Tears, The Temple of Abomination, Tower of Ice, The Hall of the Dead, Thunder in the Dawn

Rok wydania oryginału:  1938-1981

Przekład: Zbigniew A. Królicki, Jarosław Kotarski, Ewa Witecka, Piotr W. Cholewa

Rok polskiego (klubowego) wydania: 1987[1]

Miejsce wydania: Warszawa[1]

Liczba stron: 148

Druk: ITD / Zlecenie 16/86 – 100

Seria: Świat Fantasy # 14

Znak graficzny serii: Dariusz Chojnacki

Ilustracja na okładce: Renato Casaro

Zawartość tomu:

L. Sprague De Camp, Lin Carter „Czarne łzy” (Black Tears,  1968) – przekład Zbigniew A. Królicki

Robert E. Howard „Świątynia obrzydliwości” (The Temple of Abomination, 1974) – przekład Zbigniew A. Królicki

Roger Zelazny „Lodowa wieża” (Tower of Ice, 1981) – przekład Jarosław Kotarski

Robert E. Howard [oraz L. Sprague De Camp, który dokończył opowiadanie – w tomie przy tym opowiadaniu nie występuje jego nazwisko] „Pałac umarłych” (The Hall of the Dead, 1967) – przekład Ewa Witecka [Encyklopedia Fantastyki jako autora przekładu podaje Zbigniewa A. Królickiego[2]

Henry Kuttner „Grom o świcie” (Thunder in the Dawn, 1938)  – przekład Piotr W. Cholewa

Conan der Barbar - plakatDo stworzenia okładki wykorzystano plakat z niemieckiej premiery Conana Barbarzyńcy z Arnoldem Schwarzeneggerem z roku 1982. Plakat ten nawet dzisiaj można kupić w serwisach aukcyjnych – na kanadyjskim ebayu jest za 200 dolarów [3]. Zresztą wizerunek słynnego Arnolda wykorzystywano również na okładkach innych klubówek (Conan Zdobywca, Conan z wysp, Conan i bóg pająk).

Artur Nowakowski pisze, że publikacja została przygotowana przez S. Marka Nowowiejskiego.[4] Książka nie znajduje się w katalogu Biblioteki Narodowej – a co za tym idzie jej wartość jest większa niż gdyby tam była. Na Allegro dostępny jest jeden jedyny egzemplarz w cenie 194,05 zł.

„Conan i inni” to pierwsza książka z wielce szacownej serii Świat Fantasy, którą omawiam. W spisach znajdujących się w kolejnych pozycjach wydawanych w tej serii znajduje się pod numerem 14. I to jest jedna z pewnych informacji o tej serii. Ile dokładnie pozycji sygnowanych znakiem lecącego smoka na tle księżyca wyszło, trudno ustalić. W spisach tych znajduje się 30 pozycji. Ale wyszedł jeszcze tam jeszcze „Conan wyzwoliciel” i „Świat złodziei”. Ale w spisach tych znajdują się pozycje, które raczej nie ukazały się. Będę jeszcze o serii pisać. Nie zaczynamy zdania od „ale”.

O czym są zamieszczone w tomie opowiadania?

Opowiadanie „Czarne łzy” to kolejna historia o Conanie. Tym razem bohater ściga Vardanesa – zdrajcę odpowiedzialnego za zasadzkę zastawioną na jego wojowników. Gdy przesądni Zuagirowie porzucają swego wodza w przeklętej Krainie Duchów, Conan samotnie rusza tropem uciekiniera i dociera do tajemniczego miasta Akhlat. Od stuleci pozostaje ono pod władzą demonicznej istoty, która wysysa siły życiowe mieszkańców, a swoje ofiary skazuje na powolną przemianę w kamień. Jej kolejną zdobyczą staje się Vardanes. Conan przedostaje się do siedziby potwora, gdzie najpierw wymierza sprawiedliwość zdrajcy, a następnie staje do walki z demonicą. Dzięki niezwykłej sile woli opiera się mocy jej trzeciego oka i zadaje przeciwniczce śmiertelny cios. Śmierć potwora uwalnia Akhlat od wielowiekowej klątwy, po czym Conan opuszcza miasto i wyrusza w stronę Zambouli.

Opowiadanie „Świątynia obrzydliwości” przedstawia wyprawę wikińskich wojowników dowodzonych przez Wulfhere’a Hausakliufra, którym towarzyszy Celt Cormac Mac Art. Podczas przemarszu przez Brytanię, gdzie zamierzają urządzić zasadzkę na Sasów, bohaterowie natrafiają w głębi lasu na tajemniczą kamienną świątynię. Cormac, przekonany początkowo, że jest to miejsce kultu druidów, wchodzi do środka, lecz szybko odkrywa, że budowla skrywa znacznie bardziej złowrogą tajemnicę. W jej wnętrzu znajdują się ślady pradawnych, bluźnierczych obrzędów oraz potworne istoty łączące cechy ludzi, zwierząt i roślin. W późniejszej wersji opowieści wojownicy odnajdują także torturowanego kapłana Fabricusa i stają do walki z hordą koźlopodobnych stworzeń oraz ich przerażającym arcykapłanem. Dochodzi do krwawego starcia, podczas którego Cormac ściga przywódcę potworów i ostatecznie go zabija. Choć wikingowie wychodzą z walki zwycięsko, zetknięcie z nadnaturalnym złem pozostawia na nich wyraźne piętno. Opuściwszy przeklętą świątynię, ruszają dalej, by kontynuować swoją wyprawę przeciwko Sasom.
Opowiadanie „Lodowa wieża” przedstawia historię innego bohatera światów fantasy – Dilvisha, wojownika, który powrócił z piekła i przemierza świat w poszukiwaniu potężnego czarnoksiężnika Jeleraka, pragnąc się na nim zemścić. Wraz z demonicznym rumakiem Blackiem dociera do lodowej twierdzy wznoszącej się na szczycie niedostępnej góry. Okazuje się, że Jeleraka nie ma w zamku, a przebywa w nim jego dawny uczeń Ridley, który zdołał zablokować mistrzowi możliwość magicznego powrotu i od tej pory żyje w ciągłym strachu przed jego zemstą. W twierdzy mieszka również siostra Ridleya, Reena, przygotowująca się na wypadek konieczności ucieczki. Dilvish napotyka po drodze kilka niebezpieczeństw, zostaje ogłuszony i uwięziony, lecz bez większych trudności odzyskuje wolność. W końcu Jelerak powraca, a między nim a Ridleyem dochodzi do starcia, w którym Dilvish odgrywa jedynie drugoplanową rolę. Ostatecznie opuszcza ponurą twierdzę wraz z Reeną. Fabuła opowiadania jest dość prosta, jednak jego siłą pozostaje mroczna atmosfera lodowego zamku, przesycona magią, niepokojem i poczuciem nieustannego zagrożenia.

Opowiadanie „Pałac umarłych” przedstawia kolejną z przygód Conana, którego ściga oddział zamoryjskich żołnierzy dowodzonych przez najemnika Nestora z Gunderlandii. Conan zastawia w górskim wąwozie pułapkę, wywołując lawinę, która zabija niemal wszystkich prześladowców, lecz Nestor uchodzi z życiem i rusza za nim do ruin starożytnego miasta. Po krótkim starciu obaj ostatecznie zawierają chwilowy sojusz i postanawiają wspólnie splądrować znajdujący się tam pałac. W jego podziemiach odnajdują skarbiec pełen monet, klejnotów i tajemniczych przedmiotów, w tym jadeitowego posążka węża. Gdy Conan zdobywa figurkę, spoczywający w komnacie od wieków wojownicy ożywają i zmuszają obu mężczyzn do ucieczki. Po wydostaniu się na powierzchnię ścigający ich nieumarły rozpada się w świetle słońca, a trzęsienie ziemi rozdziela Conana i Nestora. Później Conan odkrywa, że zabrane z ruin klejnoty obróciły się w pył, natomiast posążek skrywa znacznie bardziej niebezpieczną tajemnicę. Kiedy miejscowy urzędnik próbuje skonfiskować łup, z worka wydostaje się żywy wąż i kąsa go w rękę. Powstałe zamieszanie pozwala Conanowi i towarzyszącej mu kobiecie zbiec.

Bohaterem opowiadania „Grom o świcie” jest kolejna postać ze świata fantasy – Elak, który w rzeczywistości okazuje się księciem Zeulasem, dziedzicem królestwa Cyreny. Historia rozpoczyna się w tawernie w Poseidonis, gdzie jego towarzysz Lycon wdaje się w bójkę z nieznajomym. Elak pojawia się w chwili, gdy sytuacja staje się niebezpieczna, lecz sam szybko pada ofiarą zamachu. Napastnik próbuje zabić go za pomocą skrzydlatego węża, jednak życie bohatera ratuje druid Dalan. To właśnie on przekazuje Elakowi wiadomość o nieszczęściu, które spotkało jego ojczyznę. Cyrena została najechana przez wikingów, a brat Elaka, Orander, dostał się do niewoli potężnego czarnoksiężnika Elfa. Wieści te zmuszają bohatera do porzucenia dotychczasowego życia i wyruszenia na pomoc rodzinie oraz zagrożonemu królestwu.

Klubówka doczekała się recenzji w prasie – co, jak już wspominałem, trochę rozwiewa nimb nielegalnych, drukowanych z narażeniem swojej wolności, książek. W roku 1987, kiedy już sprzedawałem książki na Skrze – nikt się klubówek nie czepiał, nikt z władz, służb nie był nimi zainteresowany. No, chyba, że zwąchał interes, żeby samemu na tym zarobić i kogoś postraszyć.

Fikcje - luty 1988

Fikcje – luty 1988

Fikcje - recenzja

Fikcje – recenzja

Fikcje - recenzja c.d.

Fikcje – recenzja c.d.

I jak zwykle – na koniec zdjęcia omawianej książki.

Conan i inni - strona przedtytułowa

Conan i inni – strona przedtytułowa

Conan i inni - druga strona

Conan i inni – druga strona

Conan i inni - strona tytułowa

Conan i inni – strona tytułowa

Conan i inni - strona czwarta

Conan i inni – strona czwarta

Conan i inni - strona piąta

Conan i inni – strona piąta

Conan i inni - strona 144.

Conan i inni – strona 144.

Conan i inni - strona 145.

Conan i inni – strona 145.

Conan i inni - grzbiet

Conan i inni – grzbiet

Conan i inni - czwarta strona okładki

Conan i inni – czwarta strona okładki

Książka była kserowana. W odróżnieniu do klubówki, kserówka nie była zszywana bocznie, ale miała postać zeszytową – co widać na poniższych zdjęciach. Miała też czarno-białą okładkę.
Conan i inni - kserówka - okładka

Conan i inni – kserówka – okładka

Conan i inni - kserówka - strona tytułowa

Conan i inni – kserówka – strona tytułowa

Conan i inni - kserówka - strona czwarta i piąta

Conan i inni – kserówka – strona czwarta i piąta

Conan i inni - kserówka - strona 80. i 81.

Conan i inni – kserówka – strona 80. i 81.


[1]  A.I. Mikołajczak, Conan i inni, „Fikcje” 1988, nr 2 (52), s. 24-25

[2] https://www.encyklopediafantastyki.pl/index.php?title=Conan_i_inni, dostęp 11.08.2026

[3] https://www.ebay.ca/itm/202801924827, dostęp 11.08.2026

[4] Artur Nowakowski, Klubówkowe szaleństwo. Polski trzeci obieg w fantastyce lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku, Instytut Kultury Popularnej, Poznań 2021, s. 132

0
komentarze

Reply